2013.04.26 Uczta Platona w Jaworzu

  1. Jadwiga Micherdzińska - Hetera
  2. Marek Sobański - Były Członek Klubu
  3. Anna Sobańska - Fanklub Speleoklubu Bielsko-Biała - Hetera
  4. Zdzisław Grebl - Narrator
  5. Jakub Krajewski - Agaton
  6. Paweł Kasperkiewicz - Pauzaniasz
  7. Beata Michalska-Kasperkiewicz - Hetera
  8. Jerzy Pukowski - Eryksimachos
  9. Jerzy Ganszer - Fajdros
  10. Agnieszka Wróbel - Hetera
  11. Katarzyna Szczerba - Hetera
  12. Wojciech Stachowiak - Arystofanes
  13. Adam Marcinków
  14. Ines Korczyk - Fanklub Speleoklubu Bielsko-Biała - Hetera
  15. Sebastian Korczyk - Sokrates
  16. Wacław Michalski - Alkibiades
  17. Gabriela Michalska - Hetera
  18. Zofia Gutek


"Nie wzbraniaj mi, na bogów,
Pić duszkiem, pić łapczywie:
Ja pragnę, pragnę szaleć!

[...]

W szaleństwie niegdyś chwycił
Herakles kołczan straszny
I łuk Ifitosowy.

W szaleństwie kiedyś Ajas
Potrząsał swoją tarczą
I mieczem od Hektora.

A ja - z kielichem w dłoni,
Nie z łukiem ani mieczem,
Kwiatami uwieńczony
Chcę szaleć, pragnę szaleć." *

Tego wieczoru naszym patronem i przewodnikiem był sam Ἔρως:

οὗτος δὲ ἡμᾶς ἀλλοτριότητος μὲν κενοῖ, οἰκειότητος δὲ πληροῖ, τὰς τοιάσδε συνόδους μετ᾽ ἀλλήλων πάσας τιθεὶς συνιέναι, ἐν ἑορταῖς, ἐν χοροῖς, ἐν θυσίαισι γιγνόμενος ἡγεμών· πρᾳότητα μὲν πορίζων, ἀγριότητα δ᾽ ἐξορίζων· φιλόδωρος εὐμενείας, ἄδωρος δυσμενείας· ἵλεως ἀγαθός· θεατὸς σοφοῖς, ἀγαστὸς θεοῖς· ζηλωτὸς ἀμοίροις, κτητὸς εὐμοίροις· τρυφῆς, ἁβρότητος, χλιδῆς, χαρίτων, ἱμέρου, πόθου πατήρ· ἐπιμελὴς ἀγαθῶν, ἀμελὴς κακῶν· ἐν πόνῳ, ἐν φόβῳ, ἐν πόθῳ, ἐν λόγῳ κυβερνήτης, ἐπιβάτης, παραστάτης τε καὶ σωτὴρ ἄριστος, συμπάντων τε θεῶν καὶ ἀνθρώπων κόσμος, ἡγεμὼν κάλλιστος καὶ ἄριστος, ᾧ χρὴ ἕπεσθαι πάντα ἄνδρα ἐφυμ- νοῦντα καλῶς, ᾠδῆς μετέχοντα ἣν ᾁδει θέλγων πάντων θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων νόημα. **

Po krótkim nakreśleniu historyczno-obyczajowego tła, cofnęliśmy się do 416 roku p.n.e., do Hellady, by pieczołowicie, z poświęceniem odtworzyć opisaną przez Platona biesiadę. Obowiązywały stroje greckie, strumieniami lało się wino (tudzież ouzo), rozbrzmiewała grecka muzyka (niemiecka także!), dookoła pląsały zwiewne, powabne hetery.

Pikanterii sprawie dodaje fakt, że temat okazał się rozwojowy i wcale nie został wyczerpany.

"Nie wolno w życiu ulegać zmartwieniom:
Nic nie pomoże nam zbytnia udręka,
Wierz mi, Bykchisie - najlepsze lekarstwo
To przynieść wino i upić się zdrowo." ***

Sprawcą i koordynatorem imprezy był wytrawny sympozjarcha, Zdzisław, któremu należą się wyrazy najwyższego uznania. Autorzy niniejszego sprawozdania dziękują wszystkim za przybycie - wspólnie tworzymy ponadczasową atmosferę i zmieniamy sposób postrzegania rzeczywistości. Przyczyniamy się do realizacji "nowej wartości duchowej" w tym dziwnym świecie, w jakim przyszło nam żyć.

ὁμολογίαν δὲ ἐκ διαφερομένων, ἕως ἂν διαφέρωνται, ἀδύνατον εἶναι ****

 

* Nieznany autor starożytny w przekładzie J. Danielewicza

** "On chłody serc ludzkich rozprasza, on je ciepłem okrasza, gdy nas wiedzie na takie, jak dzisiaj, zebrania, takie święta, chóry, ofiary; on łagodność pomnaża, gwałtowność umarza; on rozbudza przyjaźń, ostudza nieprzyjaźń; dla dobrych łaskawy, dla mądrych ciekawy; on dla bogów cud, dla straconych dziw, dla wybranych skarb. W nim jest wykwintny wdzięk, w nim źródło powabów pieściwych, on rozkosznego rozemdlenia bóg. On o dobrych dba, on odtrąca złych. Czy troska, czy trwoga, czy serce coś marzy, czy rozum coś waży, on wtedy sterownik, kierownik, doradca i zbawca najlepszy. On bogów radością, on ludzi pięknością, ozdobą. On wdzięcznych chórów pięknym przodownikiem, więc wszyscy za nim winni iść i śpiewać pieśń, którą bogów czaruje i ludzi." - Platon, Uczta w przekładzie W. Witwickiego

*** Alkajos (VII/VI w. p.n.e.) w przekładzie J. Danielewicza

**** "A zgodność nie może powstać pośród elementów różnych, póki między nimi różnice jeszcze zachodzą." - Platon, Uczta w przekładzie W. Witwickiego

__________________________________

Wyrażam serdeczne podziękowanie członkom Grupy Teatralnej "Masakra" oraz szanownym gościom za wspaniałą atmosferę i wytrwałość w drążeniu tak wybitnego dzieła.
 
Jestem przekonany że sam Platon byłby dumny widząc tak godnych, wznoszących się na wyżyny intelektu i nieposkromionych biesiadników.
 
Łączymy się z tymi, których boli głowa, ale starożytna Grecja wymaga poświęceń.
 
Napisał Greblon