Jerzy Ganszer
Mikołaj Korczyk - Sekcja Młodzieżowa
Ines Korczyk - Fanklub Speleoklubu Bielsko-Biała
Sebastian Korczyk

Rzadko zdarza się, by można było z bliska, w ciągu jednego ludzkiego życia śledzić proces powstawania jaskini. A jednak!
Do Wapienicy przyjechał Wujek Jurek, wziął się do roboty i zbudował najprawdziwszą jaskinię. Obiekt zaistniał w holoceńskich warstwach kartonowo-tekturowych, solidnie spojonych taśmą uniwersalną.
Prowadzi doń otwór o ekspozycji południowej. Główny korytarz trzykrotnie zakręca pod kątem 90 stopni. Długość zbadanych i pomierzonych ciągów sięgnęła 7 metrów. W najwyższej sali strop znajduje się na wysokości 1 metra 30 centymetrów. W niedzielę przed dziurą rozbito krzesłowy speleoobóz.
Jaskinia posiada charakter sezonowy. Zapraszamy wszystkich działaczy Sekcji Młodzieżowej do naszego obiektu (dopóki stoi) - zarówno eksploratorów, jak i miłośników przejść sportowych.
Na zdjęciu: Wujek Jurek ze (zwiedzającym właśnie salę końcową) Mikołajem.

Jerzy Pukowski - prezes
Zdzisław Grebl - były prezes
Jerzy Ganszer - były prezes

Wszyscy kurs taternictwa jaskiniowego 1975/76 !

Wszyscy byli lub obecni instruktorzy taternictwa jaskiniowego. 

Wszyscy narciarze wysokogórscy.

Zahaczyliśmy o "Trójkąt Bermudzki" /na zdjęciu/. A potem był "pokój PEŁZAJĄCEJ rozkoszy". 

1. Rafał Konior - kierownik akcji
2. Jerzy Pukowski - prezes
3. Adam Marcinków
4. Jerzy Ganszer

Szczegóły zostaną ujawnione na Klubowym Forum

Agnieszka Wróbel

Honorata Honka Kaczmarek

Zignorowane przez resztę społeczeństwa, samotne dwie niewiasty udały się sobotniego wieczoru na Szyndzielnię. Szły rozmawiając o życiu. Tematem przewodnim życia były zakwasy po jeździe konnej.... Koncert Ciszy Jak Ta rozpocząć miał się o godzinie 21. Ale nie wyszło. Zespół nie zdążył na czas dotrzeć z koncertu w Węgierskiej Górce. Z około godzinnym poślizgiem rozpoczęło się chłonięcie ciałem i umysłem poezji Przybory, Osieckiej, Bellona w oprawie muzycznej szóstki z Kołobrzegu. I tak słuchając dźwięków i słów doczekałyśmy niedzieli. Koncert zakończył się po północy, a my świecąc przykładem (i nie tylko) rozpoczęłyśmy odwrót ku pieleszom domowym. Pamiętając o słowach Wielkiego Poety Zdzisława G. (pseudonim artystyczny - Pucio, Pucio), na zakręcie w okolicach Sahary szukałyśmy wisielca na drzewie oraz innych stworów wobec których miałyśmy być uległe (wg wspomnianego wyżej Poety). Chętnych na nasze młode i ponętne ciała nie znalazłyśmy. Nawet delegowani przez Pana ze schroniska GOPRowcy uznali nas za twarde laski i nie podali pomocnej dłoni, ni pojazdu mechanicznego na czterech małych kółkach. W połowie nartostrady napotkałyśmy wpatrujące się w nas jarzące się ślepia wilkołaka, wilkora bądź wampira (Aga, nie mów nikomu, że to była sarna ;). W ten sposób nadal rozmawiając o życiu (czyli zakwasach po jeździe konnej), nieco śpiące, dalej będąc dziewicami, dotarłyśmy do auta.....