Wojciech Jasiak
Sylwia Wójcik

Na Sardynii lądujemy w miejscowości Alghero, skąd autobusami przenosimy się na wschód wyspy, w bardziej górskie rejony. Prognozy na pierwsze dni nie były zbyt optymistyczne i zgodnie z zapowiedziami Dorgali przywitało nas chłodem i deszczem. Kolejnego dnia ze względu na niesprzyjające warunki atmosferyczne udajemy się do Grotta di Ispinigoli.  Jest to jaskinia wyróżniająca się imponującą, niemal 40-metrową kolumną naciekową – jedną z najwyższych w Europie. Miejsce to ma również znaczenie archeologiczne – odkryto tam ślady dawnych pochówków. Po wyjściu z jaskini deszcz osłabł, ruszamy więc w kierunku miejscowości Cala Gonone, ostatnie kilometry pokonując autostopem. Dalej wybrzeżem docieramy do Grotta del Bue Marino (Ramo Nord). To najdłuższy system jaskiń na Sardynii – po połączeniu z systemem Su Palu – Su Spiria osiąga ponad 77 km i należy do najdłuższych krasowych systemów we Włoszech. Niestety dostęp do dalszych partii wymaga transportu morskiego, więc docieramy jedynie do wejścia od strony lądu.
Trzeciego dnia– poranek ponownie z mżawką. Autostopem dostajemy się na przełęcz Passo di Genna Silana, skąd wyruszamy do wąwozu Su Gorropu.  Najwyższy punkt jego stromych ścian ma ponad 500 metrów, co daje mu tytuł drugiego pod względem wielkości kanionu w Europie.  Wąwóz zachwyca monumentalnymi, pionowymi ścianami wapiennymi oraz surowym, dzikim krajobrazem. Szlak prowadzący jego dnem wymaga miejscami uważnego poruszania się po dużych głazach, co dodatkowo podkreśla jego naturalny, nieprzekształcony charakter.   Po wyjściu z wąwozu udajemy się w kierunku Dorgali wzdłuż koryta rzeki Rio Flumineddu częściowo pokonując trasę pieszo, a częściowo korzystając z autostopu.
W przed ostatni dzień - pogoda w końcu się poprawia, więc zmieniamy plany (zamiast autobusu w stronę lotniska), w słońcu schodzimy na wybrzeże szlakiem z Dorgali na plażę Cala Luna, po drodze odwiedzając jeszcze Grotta Toddeito, jaskinię położoną przy szlaku. Cala Luna to jedna z najbardziej malowniczych plaż Sardynii – jasny piasek, turkusowa woda i charakterystyczne groty w klifach. Po południu korzystając z autostopu, staramy się dotrzeć w pobliże naszego lotniska. Choć logistycznie wyglądało to mało realnie (Wielka Sobota), docieramy do Alghero na tyle wcześnie, żeby zdążyć jeszcze zobaczyć stare miasto.

Sylwia Wójcik
Wojciech Jasiak

Beskida 2025 to wydarzenie o charakterze turystyczno-wytrzymałościowym przybliżające piękno Beskidu Małego oraz Śląskiego.
Startowaliśmy na trasie o długości 67 km i przewyższeniu niespełna 3350m. Start zaplanowany był na godzinę 20:00 w piątek w Amfiteatrze Skalite w Szczyrku.
Wszyscy uczestnicy w trakcie pokonywania trasy „Wyrypy” musieli odnotować swoją obecność na czterech punktach kontrolnych, które jednocześnie były punktami żywieniowymi.

Trasa 67 km wiodła przez szczyty:
- Groniczki - 833 m n.p.m.
- Gaiki - 808 m n.p.m.
- Hrobacza Łąka - 828 m n.p.m.
- Czupel - 930 m n.p.m.
- Magurka Wilkowicka - 909 m n.p.m.
- Kozia Góra - 683 m n.p.m.
- Szyndzielnia - 1028 m n.p.m.

Nasz czas przejścia całej trasy wyniósł 16 godzin – bez przerw na punktach kontrolnych.