Dział Beskidzki

Jerzy Pukowski
Sebastian Korczyk
Michał Ganszer
Jerzy Ganszer

Tym razem w Tatrach było naprawdę sporo śniegu. W wyśmienitym stylu udało się nam jednak dotrzeć do otworu.
W jaskini znaczna ilość lodu /loda/. Na początku miało nas jechać 7 osób, do wyjazdu dotrwało 4. W związku z tym zredukowaliśmy sprzęt do niezbędnego minimum. Dwie pierwsze osoby dotarły na Prożek Furkotny za Jeziorem Szmaragdowym, dwie ostatnie doszły do najwyższego miejsca w jaskini na +141 m. Czas całej akcji wyniósł 13 godzin, czas akcji jaskiniowej - 8 godzin 45 minut. Pod ziemią spotkaliśmy trzy osoby z Katowickiego Klubu Speleologicznego z termosem; robili trawers. Życzyliśmy im powodzenia w przekopywaniu się przez śnieg z otworu wschodniego /północnego/. W partiach przyotworowych dość dużo "chłopków" lodowych. Na powierzchni powitała nas piękna pogoda /księżyc/ i temperatura -15°C !
Pomysłodawcą wyjazdu był Sebastian, a zachęcał Michał.

Krata

Oddziela mrok jaskini od światła. Miejsce pragnień, strachu, westchnień, zadumy, bojaźni, walki o przetrwanie, chęci dotknięcia jej. Nigdy nie spełniała funkcji, zawsze można było wejść bokiem. Wiąże się do niej liny i przechodzi przez otwartą furtkę. Miejsce odpoczynku i obserwacji innych wychodzących lub zjeżdżających w ciemność. Pręty trochę za grube, aby karabinek swobodnie można było zapiąć. Wiele lat temu ekipa z Pszczyny przesiedziała ponoć całą noc na niej, "bo w dole ryczał niedźwiedź". Kiedyś na jakiś manewrach samego Rafała Kardasia w noszach przepychaliśmy bokiem koło kraty.  W tej chwili mało jest grotołazów pamiętających otwór bez  kraty - została zainstalowana w II połowie lat 70-tych XX wieku. Dawniej linę wiązało się o drzewo, teraz są nawet batinoxy w ścianie, lecz często się z nich nie korzysta.  Należy sądzić, że po pewnym czasie zostanie zdemontowana, i może nawet trafi do jakiegoś muzeum. Póki co w sposób wyśmienity zabezpiecza pochylnię przed przypadkowym wpadnięciem. Jest lekko zardzewiała, zamontowana do skały specjalnymi kotwami, na razie wzbudza zaufanie swoja solidnością i nikt nie zastanawia się poważnie, że pod nią kilkadziesiąt metrów można polecieć. Śnieg czasami sięga "furtki", a za kratą z razu śnieg, a potem lód! Wychodząc do góry rzadko udaje się utrzymać pozycje pionową. 

Błażej Nikiel
Sebastian Korczyk
............................ - Osoba Towarzysząca
Jerzy Pukowski
Wacław Michalski
Gabriela Michalska
Honorata Kaczmarek
Paweł Kasperkiewicz
Agnieszka Wróbel
Beata Michalska-Kasperkiewicz
Jerzy Koczur
Ines Korczyk - Fanklub Speleoklubu Bielsko-Biała
Ludmiła Witańska - Fanklub Speleoklubu Bielsko-Biała
Zdzisław Grebl
Filip Nikiel - Sekcja Młodzieżowa
Jakub Krajewski
Borys Witański - Sekcja Młodzieżowa

Dziękujemy gospodarzom za miłe przyjęcie. Zdzisław pokazał nam zdjęcia z Afryki. 

Jerzy Stach - Sekcja Narciarska PTT Zakopane
Dorota Piasecka - Klub Wysokogórski Warszawa
Tomasz Piasecki - Klub Wysokogórski Warszawa
Zofia Gutek

Nocą spadło 41 cm śniegu.
Ogłoszono "4" i  bramki wejściowe były zamknięte
przetorowaliśmy przejście z Kondratowej do starego FISa
i zjechaliśmy w cudownym świeżym puchu
z Jerzym wycięliśmy równoległy śmig
pozdrawiam zosia

Zofia Gutek

Od rana sypie mokry śnieg przy temperaturze +2 st.
 wybraliśmy się do Małej Łąki i doszliśmy ponad Wodniściak do końca żlebu
 dalej już tylko biel mgły.
 Zjazd całkiem komfortowy po twardym podłożu opadu sprzed tygodnia pokrytym 10 cm warstwą świeżego opadu
 potem przez Przysłop Miętusi do Kościeliskiej i znowu spotykamy Stefana Stefańskiego.
 Całkiem przemokliśmy.
 Pozdrawiam Zosia ...