Dział Beskidzki

Jerzy Pukowski


W niedzielne południe wybrałem się z Cygańskiego Lasu na Kozią Górkę. Ze względu na ogromny tłok do schroniska nawet nie próbowałem się dostać. Schodziłem wzdłuż starego toru saneczkowego na Błonia. Na szlaku spotkałem Wandę i Jurka Ganszerów. Pogoda dopisala.

Wacław Michalski
Tomasz Grzegrzułka
Bartosz Brzezinka
Tomek Motoszko
Łukasz Piechocki
Dawid Jędrysek
Ela Pikania
Zbigniew Grzybek z synem
Sebastian, Inez i Mikołaj Korczykowie 
Krzysiek
Oraz kursanci:
Olga
Kasia
Gosia
Monika
Maciek
Mateusz
Wojtek
Filip
Łukasz

To już chyba tradycja kursowa że pierwszy wyjazd na skały to na górę Birów. Działaliśmy tam dwa dni czyli sobota i niedziela. Był deszcz, słońce, ognisko, dyskusje i chmury czyli przyjemny czas.

Piotr Gawlas
Paweł - SDG

Ogólnie była akcja zwijania obozowiska KTJ - PZA na Polanie Rogoźniczańskiej. Korzystając jednak z okazji, ze byli chętni po pracy na wyjścia w góry i do jaskiń, dołączylem się do ekipy z Dąbrowy Górniczej i wybraliśmy się na trawers Czarnej.

Pogoda była obrzydliwa, lepka, śliska, deszczowo-zlewowo-mglista. Pakujemy więc graty, nie przesadzając z ubraniami - i tak za moment wszystko jest mokre to po co to nosić. 7 rano jesteśmy w Dolinie Kościeliskiej i żwawo drepczemy w stronę Żlebu Pod Wysranki. Zaczynamy od strony tyłka, Otwór Północny, ten najbliżej.

W jaskini powódź. Jeszcze nie widziałem Czarnej płynącej taką ilościa wody. Lało się wszędzie, tam gdzie są standardowe cieki i tam, gdzie ich nie ma. Nieco przed trawersem Studni Imieninowej, na krótkim zjeździe, zaskoczyło mnie zjawisko bulgoczacej i szumiacej wody zza ściany, która kilka metrów niżej wybuchała efektownym wodotryskiem ze szczeliny w skale. Czarna, jak zwykle przepiękna, jeszcze taka świeżo umyta, jednak wyjątkowo urzekł mnie kominek do górnego otworu i sam otwór, wypadajacy dosyć obszerną rura w połowie pionowej ściany. Wyszliśmy Otworem Górnym. Jeszcze tam nie byłem. Po 30-to metrowym zjeździe ścianą, dostaliśmy się na ścieżkę wiodącą do jaskini.

Akcja w jaskini zajęła nam równo sześć godzin. Paweł wspinał wszystkie studnie. Mieliśmy też czas napić się po drodze ciepłej herbatki. Jak wyszliśmy z jaskini, już nie padało.

Sylwia Wójcik
Wojciech Jasiak

Wyjazd typowo wypoczynkowo-turystyczny, ale grotołazi nie marnują czasu na leżenie i plażowanie więc w planach oczywiście były góry i jaskinie. Po wylądowaniu w Trapani udaliśmy się promem na wyspę Marettimo gdzie udało nam się wyjść na najwyższy szczyt tej wyspy Monte Falcone, o wysokości 686 m n.p.m. Na tej  wyspie znajduje się dość spora ilość jaskiń - grot, dostępnym jedynie od strony morza na które można popłynąć łodzią, niestety z powodu zbyt silnego wiatru żadna łódź nie wypływała i nie udało nam się ich zwiedzić. Droga powrotna z wyspy usłana była różnymi przygodami związanymi z lekkim sztormem panującym na morzu i odwołanymi promami, ale dzięki pomocy mieszkańców się udała. Na Sycylii zwiedzaliśmy między innymi rezerwat Zingaro, szczyt góry Monte San Giuliano, gdzie znajduje się jedno z najpiękniejszych miasteczek Sycylii – Erice. Przeszliśmy szlak, wzdłuż wybrzeża wokół góry Monte Cofano o wysokości 659 m n.p.m na którą z powodu burzy nie udało się nam wspiąć, za to po drodze zwiedziliśmy przepiękny skansen etnograficzny w Grocie Mangiapane. A Kwintesencją tego dnia było wejście do Groty Krucyfiksu (wł. Grotta del Crocifisso), jaskinia położona jest 55 m. n.p.m i swą nazwę bierze od kapliczki z krzyżem. Tworzy ją korytarz w kształcie łuku o szerokości 6 m i głębokości 23 metry. Wyjazd mimo zawirowań pogodowych bardzo udany, a liczna ilość jaskiń zachęca do powrotu w te miejsce, zwłaszcza do tych dostępnym jedynie nurkowo.