Jerzy Pukowski
Jerzy Ganszer


Było tak:   Około południa zadzwonił do mnie Piotr Beczała z wiadomością, że jest "zawał" w drodze w Cisownicy i należy to sprawdzić. Zadzwoniłem do Pawła Gądka /nie odpowiedział/ i do Jerzego Pukowskiego, który po ostrej wymianie zdań - powiedział, że pojedzie ze mną sprawdzić sprawę. Już po 40 minutach mknęliśmy w kierunku Goleszowa. 
Znaleźliśmy "zawał" dość szybko, bo ulica jest krótka - ładnie ogrodzony i zabezpieczony, jest też wykonany objazd tego niebezpiecznego miejsca. Po odsunięciu płyt wszedłem do środka, pierwsza studnia "zawał" upada ostro w dół na przestrzeni   6,5m /zmieściłoby się tam małe autko/ potem jest przełaz i druga salka dość obszerna na "drugie małe autko". Ciekawostką tej drugiej salki, to woda zalegająco częściowo spąg, u góry korzenie drzew. Po pobieżnych pomiarach - stwierdzono, że obiekt ma dł. 12 m i gł. 6 m. Nie jest stabilny! - zbudowany ze skały przypominającej łupek /należy pamiętać że w okolicy występują skały wapienne/. 

Obiekt zostanie wprowadzony do Bazy Danych ze znaczkiem "N" /nieistniejący/, bo na pewno zostanie zasypany przez drogowców. Niemniej należy podkreślić, że jest to "chwilowo" największy obiekt jaskiniowy związany ze skałami krasowymi w naszym rejonie i  największe zapadlisko stwierdzone w tym rejonie. 

Plan obiektu zostanie wprowadzony do Bazy Danych "niebawem". 
Jeden z tubylców powiedział nam, że zawał powstał ok. 2 miesięcy temu. 
Tutaj zdjęcia - "kliknij"

W sobotę i niedzielę była akcja rozkładania urządzeń i namiotów na Polanie Rogoźniczańskiej. Była przede wszystkim praca, koszenie trawy, rozbijanie namiotów, urządzanie łazienki, koszy na śmieci, namiotu sprzętowego, ale i przyjemności typu: ogniska wieczorne z kiełbachą i piwkiem, kąpiele w przeraźliwie lodowatej Kirowej Wodzie, plażowanie, frytki na ognisku, rowery, górskie wędrówki.

Jak co roku, od lat, tak i w obecnym roku, nasi koledzy i przyjaciele ze Speleoklubu Dąbrowa Górnicza początkiem lata otwierają Obozowisko Taternickie PZA na Polanie Rogoźniczańskiej. Ze smutkiem muszę stwierdzić, że co roku jest to coraz trudniejsze. Warunki i wymogi, jakie stawia Tatrzański Park Narodowy, ochrona środowiska sprawiają, że staje się to dla organizatorów coraz większym wyzwaniem. Nie mniej wartym trudem, gdyż akcje jaskiniowe i wspinaczkowe, które się tutaj zaczynają, wspólne wyjścia i powroty, wspólnie spędzone wieczory na pogaduchach przy kubku gorącej herbat czy przy piwie, mają w sobie wiele uroku i zostają w pamięci.

Wekend był niezwykle upalny, trzeba było uważać, żeby nie przedobrzyć ze słonkiem. Dla mnie miło spędzony z Rodziną.

Piotr "Kudłaty" Gawlas.