Sylwia Dendys
Jerzy Ganszer
Krzysztof Borgieł
Paweł Chrobak
Kamil Polański

W dniu 13, 21 i 27 stycznia, jak co roku, odbyło się kopanie do otworu śnieżnej.

Tym razem zmieniliśmy nieco koncepcję i wejście do jaskini jest bardzo pokrętne. Gdyby liczyć od momentu włazu przeciwwietrznego osadzonego tuż przy przebieralni nr 1 to wydłużono  jaskinie o jakieś 10m. Oczywiście wykorzystano również, jak już wspomniałem, właz przeciwwietrzny który zamyka się samoistnie przy udziale  jaskiniowego ssania - tutaj uwaga: proszę uważać aby nie naruszyć  włazu, gdyż został on osadzony bardzo szybko w krytycznym momencie walki Pawłowej w rurze. Wykopki  sumarycznie zajęły niecałe 40 roboczogodzin.

 Ekipa.
Tym razem, ekipa kopiąca się powiększyła, zmienił się też nieco ekwipunek do kopania, wyrzynania - wykorzystano m.in. sztychówkę deponowaną przez "kogoś" pod "wielką skałą". W wykopkach brał udział również jeden z Szanownych instruktorów - Ganszi, który wykazał się ogromną energią, jaką pozazdrościć mu może niejeden nastolatek. Także niewiasta nam towarzyszyła i również jej energia  tak się  dała we znaki, że to ona zapoczątkowała pierwsze metry przebieralni nr 1.

Koncepcja, wdrożenie, układ ostateczny.
Do użytku jest przebieralnia nr 1. To do niej należy się dokopywać za każdym razem gdy podchodzimy pod jaskinię (później opiszę jak to czynić). Pomieści ona 4  grotołazów, znalazło się w niej  kilka  wnęk, w których można umieścić plecaki. W jednej z wnęk ktoś  niedawno orzekł, że można byłoby tam jakiś pomnik, statuę umieścić, choć moim zamysłem było stworzenie tam awaryjnego miejsca na źródło energii przy wykorzystaniu  odnawialnego źródła  energii (ostatecznie  nie polecam, można się zaczadzić ;)). Wysokość przebieralni na wysokość "1,1 Kamila", czyli jakieś 1,9m. Tutaj uwaga: strop z czasem będzie pełzał, co w mechanice  ośrodków ciągłych, pewien myśliciel określił to jako „panta rhei” czyli „wszystko płynie”.
Z przebieralni nr 1 prowadzi niski korytarzyk, dł. ok. 3, który rozpoczyna się od najważniejszego  elementu - brama przeciwwietrzna. Następnie korytarzyk przechodzi w prostopadły korytarz o większym przekroju poprzecznym (ok. 1-1,2m) i dł. ok. 5m, który kończy się przy otworze do Śnieżnej. Całość w rzucie ma kształt litery „pi”. Ktoś spyta, po co takie kombinacje? Odpowiem: „wyszło w praniu, nie było to zamierzone”.

Korytarz końcowy przy otworze, będzie mógł spokojnie służyć za przebieralnie nr 2, o ile ktoś zechce zwiększyć jego wysokość. Zalecam, aby znaleźli się chętni, po prostu wówczas nie będzie walki o  miejsce w przebieralni nr 1, bo na zewnątrz potrafią być warunki które na 99,9% nie pozwolą na  przebranie się. Przynajmniej  w drugim i trzecim dniu kopania byłoby to niemożliwe.

Jak znaleźć wejście do przebieralni nr 1?
Otwór do przebieralni znajduje się  nieopodal skałek, które wystają poniżej żlebu z Nadkotlin. Za punkt odniesienia należy wziąć fragment ścianki okalającej otwór którą wzniesiono ponad koronę śniegotworu. Jest ona dość dobrze widoczna, pomimo ciągłych opadów  śniegu. Jednakże otwór do przebieralni za każdym razem (co tydzień) musiał być od nowa  odkopywany gdyż  pozostawiona jama przed otworem  zawsze była zasypywana.
Na poniższym szkicu pokazane jest gdzie należy kopać. Kopanie należy prowadzić w poziomie w kierunku do stoku, będzie to zazwyczaj wykop ok. 70cm głębokości – najlepiej jest  posłużyć się sondą wbijaną najpierw od góry aby  znaleźć krawędź najbliższą  od stoku.

https://www.dropbox.com/scl/fi/mz70523bkr8htpypvefbs/Szkic-sytuacyjny_-nie-na-wykopki-2024.pdf?rlkey=mpfnl96d9005dqmbvr0gchqhs&dl=0

Uwagi.

Największy problem stanowi rura wlotowa w studni zlotowej. Jej wyjście jest bardzo męczące, równorzędne z maglem w Litworce, choć krótsze. Proponuje się aby ktoś  kto skorzysta z naszych wykopek w najbliższym czasie, wziął i udrożnił rurę. Myślę, że 2-4 godziny wystarczą, zresztą to jest nic w porównaniu do  ok. 40 roboczogodzin jakie poświęcone zostały na  odkopanie i przebieralnię.

 

 

 

 

Monika Wróbel 
Olga Kraszewska 
Katarzyna Więckowska 
Maciej Jeziorski 
Wojciech Chroszcz 
Filip Pukmiel 
Adam Jakubczyk 
Łukasz Kosiński 
Wacław Michalski 
Tomasz Grzegrzułka 
Mateusz Wielke

W Święto Trzech Króli odwiedziliśmy Jaskinie Czarna. Dotarliśmy do Szmaragdowego Jeziorka gdzie wypiliśmy herbatę i wyruszyliśmy na powierzchnię. Pogoda na dojściu jak nie na tą porę roku. Powrót już ze znaczną ilością śniegu.
Akcją sprawna , wszyscy zadowoleni.